هنوز هم بوی قلیان ها مرا یاد تو می اندازد. و جالب اینجاست که ما هیچ کدام اهل کشیدن قلیان و هیچ نوع دود دیگری نیستیم. بوی قلیان ها مرا مست می کند و می برد به آن روزها. روزهایی که مثل روزهای فروغ، سالم و سرشار نبودند اما برای هر دوی ما گذار خوبی بودند و آغاز تحول، هرچند متفاوت از هم. بسیار یاد آن روزها می کنم. بی که عاشقت باشم. بی که عاشقم باشی. اما ما همیشه دوستان خوبی برای هم بوده ایم. دوست قدیمی من، دوست صمیمی من، تو در قلب من همیشه جاویدی!