تو که نباشی

....................

نه، این جای خالی پر نمی شود.

پ.ن: باز هم اون عزیزی که همیشه زورش به من میرسه گوشم و پیچوند و منو نشوند پای وبلاگ نویسی وگرنه قصد داشتم تا چندماه دیگه ننویسم. از همه ی دوستان عزیزی که کامنتی و مسنجری و فیس بوکی و تلفنی به من لطف داشتن تشکر می کنم.