چه حکایت غریبی:

تو مرا می نوشی،من مست می شوم! 

پ.ن: پس فردا تولد فاشیسته. بعضی از دوستان نزدیک وبلاگی باز هم من رو شرمنده کردند و از یک ماه پیش تا به حال که هنوز روز تولدم نشده شروع به تبریک گفتن کردند. خود این عزیزان می دونند که من شایسته ی این همه محبتشون نیستم و هرگز نمی تونم این همه مهر رو جبران کنم. فقط می تونم از اینجا تشکر کنم. ممنونم و روی ماهتون رو می بوسم.